Skip to content

Renee's atelier

Werkwijze

Kinderen kunnen zelf goed laten zien hoe het gaat met ze, ook als ze het zelf niet helemaal weten. Niet alleen door taal, waar soms woorden tekort schieten en het hardop uitspreken eng kan zijn, maar ook door hun handelingen en gedrag vertellen ze ons hoe ze de wereld beleven en verwerken. Waar sommige kinderen niet mogen, durven, willen of kunnen praten kan een andere manier van kijken en benaderen helpen. Door bijvoorbeeld in te spelen op de hobbies van het kind (denk aan beeldende therapie of naar buiten, de natuur in) of door in gesprek te gaan met de ouder of opvoeder hoop ik de taal te vinden die er wordt gesproken. Zelf ben ik kunstenaar met verf en woorden, maar ook in de natuur kan ik mijn weg vinden, welke ik graag deel.

Ik begin met een oriëntatiegesprek:

wie bent u, wie stelt de vraag en stel ik mijzelf altijd even voor. Het is wel zo fijn om te weten wie je tegenover je hebt zitten. Dit gesprek probeer ik altijd zo informeel mogelijk te houden. Als er een wederzijdse klik is starten we met een intakegesprek. Voor het intakegesprek kom ik naar u toe. Ik ben een ambulant begeleider. Dat wil zeggen: ik kom, indien gewenst, in de veilige omgeving omdat ik weet dat sommige vragen kwetsbaar of eng kunnen zijn om in een andere, onbekende context te kunnen stellen. Er is altijd ruimte om anders aan te geven. We kunnen kijken wat de vraag is, van wie de vraag is en welk gedrag erbij getoond wordt. Heeft u een vraag over een plotselinge verandering in het gedrag van het kind, dan kan het zomaar zijn dat het u iets wil vertellen. Of heeft u een vraag hoe u het beste met gedrag om kunt gaan, dan is er ruimte om deze te stellen. Ook kinderen kunnen zelf een vraag hebben. Het is altijd fijn om het gesprek met z’n allen aan te gaan: u, de opvoeder, het kind en ik. Een vraag is bij mijn inziens nooit los te zien van de context.

Als we besluiten om elkaar te helpen gaan we kijken hoe groot de vraag is en wat we willen bereiken. Wanneer is het genoeg? Wanneer is de vraag beantwoord? Het kan zomaar zijn dat tijdens het traject de vraag verschuift, iets wat doorgaans gebeurd bij coaching. Dat mag er ook zijn. Op dat moment kunnen we terugkijken, de vraag of behoefte herformuleren en, indien nodig, het traject afronden. Om u een voorbeeld te geven: een traject kan drie afspraken zijn van elk anderhalf uur, waarin handvatten gegeven worden omtrent ongewenst gedrag. Na drie keer kan er besloten worden dat het gedrag verklaard kan worden (let wel, ik plak géén etiketten!) en dat mijn hulp niet langer nodig is. Een mooi punt voor mij om naar achteren te stappen.